Festival van de Vrije Gemeente Ilot Sacré (Brussel)

Toegegeven, ook wij hadden nog nooit gehoord van de ‘Vrije Gemeente van Ilot Sacré’ (Commune Libre d’ Ilot Sacré) die zelfs een eigen ‘burgemeester’ in de rangen heeft. Maar op Autoloze Zondag trokken we naar het historische hart van Brussel als gast voor hun jaarlijkse festiviteiten.

Aangekomen na een interessante busrit (als enige voertuig op de Brusselse binnenring rijden – een aanrader!) kregen we op z’n zachtst gezegd een bescheiden omkleedruimte toegewezen. We lieten echter ons lip niet hangen en verzamelden al een klein uurtje later in één van de gezellige steegjes die de commune rijk is.

Voor wie het ‘Ilot Sacré’ niet kent; dit is de ganse wijk tussen de Brusselse grote markt en de Muntschouwburg. Een wirwar van historische nauwe straatjes en visueel één langgerekte terras. Een magneet voor toeristen, toeristen die het gros van het publiek uitmaakte die middag.

De organisatie vereerde ons met een grote aanwezigheid. Niet minder dan zes leden van de commune, waaronder de ‘burgemeester’ zelf, begeleidden ons door de wijk. We startten voor het pand waar we ons omkleedden, waarna we richting de Grasmarkt trokken. Al van bij de start konden we op heel wat belangstelling rekenen van festivalbezoekers, toeristen en autoloze-mensen. Het nodigde uit tot heel wat ‘boogjes’ waar we telkens met verve een miniem concertje gaven van een drietal nummers.

Het verzamelde internationale gezelschap in de straten van de Ilot Sacré konden we erg bekoren met onze muziek, de danspasjes en moves. Maar bij de beroemde ‘Manneke Pis’ was het hek helemaal van de dam. In een mum van tijd verzamelden zich meer dan 100 omstaanders die met volle teugen genoten van Can ‘t Take my Eyes, Spanish Fever, In The Stone en Madonna Mix. Tientallen digitale hulpmiddelen werden de lucht ingestoken voor beelden van deze merkwaardige ‘fanfare’. Verslik je niet in je koffie als je de komende dagen Showkorps WIK ziet verschijnen in een Cyrillisch, Chinees, Japans of ander schrift.

Als muzikant was het met volle bak genieten; een optreden waar het publiek ten volle zijn waardering laat blijken en achteraf meteen een praatje komt maken of met je op de foto wil. En als je dan nog eens mag optreden op de prachtige Grote Markt, één van de mooist plekken van België, dan is het plaatje helemaal compleet. Niet één, maar tweemaal parkeerden we onze muzikale kudde midden op de markt en liet het hele plein meeswingen en dansen op de tonen van onze heerlijke muziek.

Hoe fijn het allemaal ook was, toch begonnen de kilometers in de benen (en lippen) te kruipen en begon het tijd te worden om terug te keren. Maar we eindigden nog met een muzikale knaller. Net voor het restaurant die onze uitvalsbasis was voor de dag brachten we nog eens onze beste nummer ten gehore en liepen we zelfs op muziek naar de bus. Van engagement gesproken!

Na een verkwikkende maaltijd in één van de vele restaurantjes die het Ilot Sacré rijk is, trokken we terug naar Oostende en genoten we nog eens met volle teugen na van een fantastisch optreden.

Verslag: Gerrit

Aubade Jean-Pierre in Mariakerke

Jean-Pierre is onze trouwste fan en mecenas. En voor zijn verjaardag trekken we maar wat graag jaarlijks ons uniform aan voor een optreden in Mariakerke.

Plaats van de afspraak is het gezellige Mariakerkeplein. Vanaf het voormalige Mediacenter trekken we musicerend naar het pleintje waar Jean-Pierre ons er opwacht met zijn vrienden. We geven het beste van onszelf in een eerste showcase.

Nadat we even de dorst lessen maken we ons op voor een tweede ronde. Onze ‘hits’ passeren de revue en naast het feestvarken kunnen ook heel wat passanten genieten van een zeer intiem concert van de WIKers. En omdat we zeker niet zouden omkomen van de dorst volgt er nog een rondje op de jarige zijn gezondheid.

Taptoe Willebroek

Met een heerlijk Indian Summer-zonnetje mee trokken we op 02 september van ‘t Zeetje naar de Antwerpse gemeente Willebroek. Op uitnodiging van de stad en drievoudig Europees Kampioen en huidig Wereldkampioen Brassband Willebroek tekenden we present op een internationale taptoe met een zeer mooie affiche.

Rond de middag aangekomen in het Cultuurcentrum, dat onze uitvalsbasis werd voor de dag, eerst een korte repetitie van de finale. ‘Highland Cathedral’ stond op de pupiter. Hoewel bekend bij alle muzikanten altijd een goed idee om het nog even gezamenlijk door te nemen. En de drummers vonden tijdens de repetitie een nieuwe creatieve manier om het nummer te begeleiden…

(meer…)

Bloemencorso Blankenberge…Zundert in ‘t klein

Het eerste optreden in de reeks van vele de komende tijd. Met een mooie bezetting begeven we ons naar de bloemencorso v Blankenberge. Het thema van de stoet is dit jaar: Corso@the movies.

Eens aangekomen leek het goed dat er geen trouwe Anderlechtfans in ons midden aanwezig waren gezien de omkleedruimte zich  middenin het clublokaal van Club Bruggefans bevond en er vandaag een belangrijke match werd gespeeld.

Een natje en een droogje, omkleden en de nodige opfrissing van enkele straatnummers stoomden ons klaar om in keurige formatie naar de startplaats van de stoet te marcheren.

Als 21e in de rij en Jaws in ons rug wordt om 14u30 het startschot gegeven nadat iedereen eerst zijn bloemetje heeft opgespeld. Vlotjes komt de stoet  op gang. Volk volk, overal mensen met smartphones om de nodige indrukken vast te leggen.

Prachtige praalwagens doorkruisen de straten van Blankenberge en vallen zowel bij de toeristen als de plaatselijke bevolking in de smaak. Ongeveer halverwege de stoet zorgt de regen voor de nodige verfrissing want hoewel geen zonovergoten dag voelt het aan als 40°.

Eens op de zeedijk weergalmen onze noten in de appartementsblokken. Op de balkons zwieren de heupen en benen er op los  tijdens ‘Happy’ en er wordt enthousiast meegezongen op ‘I can’t take…’Aan ‘Ola Frenkie Tenkie’ moet nog wat gesleuteld worden maar dat komt goed… tegen het eind van de stoet.

(meer…)

Boek nu je Int. Taptoe België-kaarten met WIK-korting! (update 12/09)

Vanaf nu kun je via onze vereniging tickets bestelling met een fikse WIK-korting! En je steunt er onze vereniging mee!

We bieden twee type tickets aan: tickets voor de C-tribune (zijtribune) en T-tribune. De prijzen met de WIK-korting zijn als volgt:

Reserveren doe je via onderstaand formulier of via onze leden.Gelieve na het verzenden van de bestelling het verschuldigde bedrag te storten op rekeningnummer: BE37 7995 0765 2128 met vermelding van uw naam, tickets en datum in de mededeling. Eenmaal betaald kunt u de tickets verkrijgen bij de penningsdienst, in ons repetitielokaal op dinsdag of vrijdag (21.00-23.00u) of via onze leden.

 

 

Repetitienamiddag

Onder een stralende zomerzon repeteerden de WIK-muzikanten voor een eerste keer na een deugddoende zomervakantie. 05 augustus was niks te vroeg, want begin volgende maand staat al een eerste taptoe op het programma.

Het was een fijn weerzien met het repetitieveld. Een windje zorgde gelukkig voor wat verkoeling. 4 uur lang repeteerden we aan ‘La Grande finale’ en Movement III. Na afloop konden we tevreden terugblikken op een geslaagde en resultaatvolle repetitie met een mooie ‘run-through’.

Ons programma voor de komende maanden:

(meer…)

Mazamet, Frankrijk

Nacht van donderdag op vrijdag, 02.45 uur – depot International Tours. Muzikanten verzamelen met kleine oogjes, maar vol enthousiasme om de lange rit naar Mazamet in Zuid-Frankrijk aan te vatten. Gelukkig konden we dankzij de steun van onze sponsors en donaties via de pizzaverkoop en quizavond uitkijken naar een comfortabele verplaatsing met het vliegtuig.

Aangekomen in Lille, heerlijk rustige luchthaven trouwens, nog even wat achter de kiezen als ontbijt om daarna te boarden op het vliegtuig. Een groot uurtje later komen we al aan in Toulouse van waaruit we per bus richting Mazamet trekken. De sfeer zit er al goed in, want weinigen hebben tijdens de hele rit een uiltje geknapt. Iedereen kijkt simpelweg reikhalzend uit naar wat komen zal.

We worden ontvangen door Moustafa (al snel ‘Moussa’ voor de vrienden…) en onze begeleidster Yasmina. Na een halve dag reizen is het al meteen ‘showtime’. Na een repetities van het finalenummer en een intieme performance om ons voor te stellen bij de collega-muzikanten vertrekken we naar het centrum om er een eerste keer een lap op te geven. Hoewel dit gepland was als finale-repetitie maakten wij er uiteraard…weer een muzikaal feestje van. Het resultaat, dat vind je in de video hieronder:

Ondertussen hadden we ook één andere zorg; hoe zou het ons lukken om onze muzikale verplichting uit te voeren én de match van de Belgen te volgen? Maar gelukkig hadden we een fantastische organisatie die terwijl op het marktpleintje voor een ‘amuse’ zorgden, de eetzaal omtoverde tot supporterslokaal voor de matchen mét groot scherm. Om 20.00 uur konden wij dus met z’n alle samen, #RedTogether, supporteren en meegenieten van misschien we de mooiste match van de Rode Duivels ooit.

Met een comfortabele 0-2 ruststand vertrokken we alweer naar het centrum vanuit het Palais des Congres richting het stadscentrum (die route zouden we nog een aantal keer moeten doen dat weekend….) om er de miss-fanfare verkiezing bij te wonen. Chinese vrijwilligers Nele en Aurélie hielden de eer van het korps hoog, maar moesten het helaas afleggen tegen een aantal…. schaarser geklede dames. Niet getreurd, ondertussen wisten we dankzij het grote TV-scherm in de pittabar op het marktplein dat de buit voor de Rode Duivels binnen was. Vol adrenaline betraden we het podium waar we voor het eerst echt een grote indruk maakten. En we lieten niet na de Fransen te laten weten dat de ‘Belgen’ eraan kwamen:

Moe, maar bijzonder tevreden over de optredens van de dag keerden we rond 24u terug naar het Palais om daar nog even gezellig na te kaarten of om meteen het hotelbed te gaan opzoeken om ‘s anderdaags met een vat vol energie opnieuw klaar te staan.

Zaterdagmorgen, de één met al wat kleiner oogjes dan de andere, verzamelen we bij de ontbijttafel. We krijgen nog een briefing over de dag waarbij het schema – hoe kan het ook anders in Frankrijk – ondertussen licht aangepast was. Daags ervoor was best aangenaam qua temperatuur, maar op zaterdag schijnt de zon volop en wordt de grens van 30° C in de ochtend al vlotjes bereikt. Hoewel we pas ‘s middags op het appel verwacht worden trekken we na het ontbijt meteen onze instrumenten op en zoeken een plekje in de schaduw om er tot na de middag te repeteren aan het laatste deel van onze show. Dat was uiteraard zonder de brass gerekend, zij konden de verleiding van het het ‘zunnetje’ niet weerstaan, met als resultaat toch enkele verbrande lichaamszones en één korte appelflauwte van een speler. Gelukkig het laatste uurtje ensemble dan toch in de schaduw.

‘s Middags na een deugddoende repetitie tijd om even te verpozen op een terrasje. Ons favoriete café in Mazamet hadden we ondertussen gevonden; Café Le Paris waar de waard ons danig genegen is dat we telkenmale ‘muzikantenkorting’ verkrijgen of hij ons simpelweg een rondje trakteert. Om 16u roept opnieuw de plicht en staan we klaar om, daar gaan we weer, van het Palais naar het centrum te marcheren. Aldaar wacht ons toch wel een verassing van formaat. Het slaperig stadje aan de voet van de Pyreneeën heeft een metamorfose ondergaan tot bruisende festivalstad. Duizenden mensen staan klaar om ‘WIK Showkorps de la Belgique’ (sic) te komen aanmoedigen want – we stonden al op de affiche als cover – we worden aangekondigd als de ‘topact’ van de avond.

Na de gebruikelijke detente voor een parade kunnen we starten en het mag gezegd; we stelden niet teleur. Met het opzwepende ‘Can’t take my eyes off you’, de knallende en swingende streetbeats, het aanstekelijke ‘Happy’ en onze andere enthousiaste paradenummers weten we iedere omstaanders hart te veroveren tijdens de parade. En dat vertaalt zich in een daverend applaus wanneer we aan het einde van de avond nog eens het podium opmarcheren voor een kort optreden op het marktplein. We sluiten het hele gebeuren af met het finalenummer ‘When you believe’ met onze collega-muzikanten uit Oekraïne die ondanks de taalbarrière reeds heel goede vrienden geworden waren. De uitvoering was zeer geslaagd, prachtige muzikale samenwerking.

En zo zat het weekend er alvast muzikaal op. We genoten nog even van het vuurwerk met percussie-spektakel op het podium om dan – hier gaan we weer – te marcheren naar het Palais. Een aantal muzikanten keerde na het inladen van de instrumenten en uniformen nog terug naar het centrum om aldaar de sfeer te gaan opsnuiven, maar de meeste waren erg tevreden bij het aanzicht van hun bed.

Hoewel we eigenlijk nog een ‘toeristisch dagje Toulouse’ gepland hadden, noopte tijdsgebrek ons om in Mazamet te blijven tot we met de bus konden vertrekken. We brachten ons favoriete terrasje nog een bezoekje waarna we de bus opklimden om de rit aan te vatten naar de stad aan ‘t Zèètje. Om 20u komen we aan en dankzij een zeer vlotte rit van camionette-chauffeurs Dieter en Annabelle (dank je!!) konden we nog die avond onze instrumenten in het lokaal terugplaatsen, onze bagage meenemen en afscheid nemen van elkaar want met nu Mazamet erop zit gaan ook wij even in ‘zomermodus’ tot begin augustus.

Zo sluiten we het fantastische voorjaar af met mooie optredens, goed werk aan de show en kijken we uit naar het najaar die dan de periode om dat harde werk te verzilveren in prachtige taptoe-optredens met onze showproductie ‘Déja Vu’!!

Verslag: Gerrit
Meer foto’s volgen, van zodra geüpload zetten we ze mee in dit bericht.

Optreden Reus Arnoldus en kermis Oudenburg

Oudenburg, buurgemeente van Oostende, hield een jaarlijkse kermis met optocht van de reus ‘Arnoldus’. Voor het eerst was Showkorps WIK te gast bij de buren.

Vaderdag, voor velen een hoogdag, voor ons een uitstap met onze muzikale bende. Ter hoogte van WZC Riethove verzamelen en vertrekken we samen met de lokale harmonie via een omwegje naar het marktplein.

Op het gezellige marktplein stond ook de kermis. Na een korte pauze gaven we nog eens het beste van onszelf voor een goed verzamelde menigte die helemaal toch met enige verbazing onze ‘fanfare’ gadesloeg. Geslaag dus! Maar nog niet genoeg… Bij het woon- en zorgcentrum aangekomen gaven we nog een kleine acte de présence voor de nog wakkere bewoners.

Een gemoedelijk, maar bijzonder geslaagd optreden. Zeker voor herhaling vatbaar. Ook de burgemeester die ons de hele weg volgde was onder de indruk.

Turn- en Drumshow 2018

Sinds vele decennia is het “sportcentrum” een hoogtepunt op de WIK-jaarkalender. De ganse WIK-familie, turnkring en showkorps, boden een avond vol met animatie. Van jong tot oud en van speels tot professioneel brachten meer dan duizend deelnemers een beweging en muziekspektakel.

Openen deden we met verve; in kader van ‘110 jaar’ Turnkring Willen Is Kunnen maakten we een prachtige entrée door het vormen van de cijfers ‘110’. Het afmarcheren ging iets minder vlot door het beperkte zicht, maar gelukkig konden de ervaren muzikanten snel hun draad terugvinden.

Niet veel later al een eerste ‘specialleke’. Een gelegenheidsband begeleidde de kleuters op de bekende tonen van ‘Colonel Bogey’ (van Frederick Joseph Ricketts voor de kenners).

Een tweede tussenact kondigt zich niet veel later aan; deze keer zijn het onze bass-drummers die de show stelen met hun stand-stillversie van ‘Goldfish’.

Maar beste WIK-fans; niet getreurd. The best was yet to come… Na de pauze brachten we voor het eerst ‘Déjà Vu’ voor de WIK-familie. En het mag gezegd. We stelden zeker niet teleur. Uiteraard was er nog enige aarzeling en moet we de show nog het onze maken, maar de show werd verrassend positief onthaald. Geen evidentie voor het eerder gymnastiek-gerichte publiek.

Op zaterdag deden we er nog een schepje bovenop. Met heel wat meer overtuiging brachten we de show naar een nieuw level en het publiek keek en genoot.
En als afsluiter onze crowdpleaser ‘Can’t take my eyes of you’ maakte de cirkel rond.
Naar goed traditie werd iedere avond afgesloten met een teusje, waarna we – ook naar goede traditie – als laatste de bar sloten.

Het was weer mooi geweest en een fantastisch eerste hoogtepunt van ons seizoen.