Weekend Poperinge

Het tweede deel van seizoen komt volop onder stoom. Poperinge, Gent en onze Internationale Taptoe in eigen stad staan op het programma in het najaar en als eerste kwam Poperinge aan de beurt. Meteen een vrij uniek optreden want de Poperingse Hoppestoet trekt slechts om de drie jaar door de straten van de Hoppestad. Dubbel speciaal omdat voor de eerste keer een kleine taptoe aan het evenement voorafging. We hadden er uiteraard veel zin in!

Traditioneel verzamelden we in Duin & Zee voor het laden van ons materiaal en weg waren we! We kwamen aan rond het middaguur waarna we in het lokale college te gast waren. Altijd fijn om eens op een locatie te komen waar we ruim plaats hebben om al ons materiaal te stallen en ons om te kleden. Meteen kondigden onze verplichtingen zich aan met een repetitie van de finale. Op de tonen van onze ‘In the Stone’ zouden de andere deelnemers het veld opkomen waarna een viertal gezamenlijke nummers gebracht werden.

Om 15.00 uur stipt trokken we door de straten van Poperinge. Heel veel animo was er niet en het verbaasde ons dan ook ten zeerste dat er een mensenzee in korte tijd rond het taptoeterrein stond bij aankomst aldaar. Na een verkwikkend drankje, of twee of drie, waren we klaar om onze showproductie ‘Into Space’ aan het publiek te tonen. We moeten het vaak hebben over het stijlbreukeffect en onze présence en dat was ook deze keer niet anders. Netjes ingestudeerd nummertje bij het opkomen en dan meteen met ‘Fanfare for the Common Man’ het publiek op het puntje van zijn stoel zetten. De rest van de productie raasde als een sneltrein voorbij.

Een aandachtige toeschouwer noteerde volgend verslag:

Showkorps WIK Oostende zet de versnelling een tandje hoger en serveert haar show concept “Into Space, a musical Journey”. Het betreden van het taptoe terrein gaat vlotjes en dat is een goede zaak. Inclusief opbrengen van het front percussion ensemble én het uitzetten van de bordjes met de yardlijen.

De start van de show is frappant en doet wat het moet doen: de aandacht van het publiek vastnemen en niet meer loslaten! De drill is flitsend en een groot terrein wordt benut. Van bij het begin ben ik aangenaam verrast van de klankzuiverheid bij de brass. De field percussion bespeelt nieuwe Majestic instrumenten, prachtig. Nooit overstemd het slagwerk het geheel en alles wordt netjes en clean gespeeld. “Dart Vader” (Star Wars) kan mij niet echt bekoren. (Ik heb de indruk de pit (concertpercussie vooraan) nu meer en beter uitkomt dan vroeger). Bravo, prachtprestatie…!

Bron: korpsmuziek.nl

Na afloop tijd om de bloemetjes buiten te zetten. Het verslag daarvan bespaar ik u als lezer.

’s Anderendaags stond etappe twee op het programma; de Hoppestoet zelf. De laatste Hoppefeesten zijn alweer drie jaar geleden en dus is er heel wat volk op de been voor de Hoppestoet. 1.300 mensen trekken met 52 wagens en 80 paarden door de straten van Poperinge. Dit jaar loopt er zelfs een kudde schapen mee. De stoet beeldt het verhaal van hoppe naar bier uit en doet tegelijk dienst als een hele lange erehaag voor de pas verkozen hopkoningin, het trio Aurora. Ook wij maakten deel uit van die erehaag. (Bron: Focus-WTV)

We kunnen terugblikken op een bijzonder geslaagd weekend en kijken vol verlangen uit naar de rest van najaarsseizoen.