Royal Tattoo Frankfurt

Na twee jaar is Frankfurt het laatste optreden waar we de uiterst succesvolle productie ‘Déja Vu’ brengen. In een indrukwekkende ‘Festhalle’ stonden we op een taptoeveld om ‘u’ tegen te zeggen. En met meer dan 5.000 toeschouwers kreeg ‘Déja Vu’ een prachtige einde…

In de nacht van vrijdag op zaterdag verzamelen we in Duin & Zee om per bus richting Frankfurt te trekken. De meesten trachten nog wat extra uurtjes/minuutjes slaap te vatten, maar om 7u weerklinkt al een herkenbare stem die het ontbijt aankondigt. Na een deugdoend ‘kaffietje’ en een hapje zetten we de laatste etappe in en komen we rond de middag in Frankfurt aan.

We zijn geen dilettant op deze taptoe en vinden vlot onze weg naar de omkleedruimtes en stockageplaats voor het materiaal. Als tweede mogen we het taptoeterrein op om de zaal en het terrein wat gewoon te worden. We maken van de gelegenheid gebruik om ook de intro nog even te herhalen zodat we ‘s avonds niet voor verrassingen komen te staan. Een uurtje of twee later staat ook de repetitie van de finale op het programma. Onder de kundige leiding van ‘herr kapelmeister’ van dienst: major Jason Griffiths. Ondertussen een ‘friend of the family’.

En dan zijn we er helemaal klaar voor. Om 21:27 staan we op het programma en zoals het een Duitse organisator betaamt verloopt alles zoals gepland. Een proficiat overigens aan de organisatie, want die verloopt vlekkeloos.

Zelfs na tientallen shows toch nog enige zenuwen voor het opkomen. Gelukkig knalt ‘Muse’ vanaf de eerste noot en is de rest een roller coaster waarvan we ondertussen elke haarspeldbocht en kering kennen. Movement 1 weet het publiek te intrigeren waarna movement 2 het publiek helemaal op zijn hand krijgt, mede dankzij het opzwepende ‘Lat Traviate’. Ook ons technische movement 3 kan het Duitse publiek helemaal bekoren. En met veel suspense kondigt de closer, ‘la grande finale’, zich aan. We sluiten af zoals we begonnen zijn; met een knaller. En dan hebben we nog een aas in onze mouwen zitten; afmarcheren doen we op de tonen van onze nieuwe publiekshit ‘Bon Jovi Mix’.

Eind goed al goed? Nee hoor, bij een taptoe hoort een finale! Omdat we laat in het programma stonden niet veel tijd om even te bevochten. Meteen aan de slag dus. We vaardigen ook twee extra muzikanten af voor het front ensemble; Hélène neemt de drums voor haar rekening, Cécile de pauken. Op de pupiter een hele boterham. Maar liefst zeven nummers worden gebracht. Gelukkig brengen partituurboekjes redding.

Lang talmen na de show doen we niet. We laden in, zetten een of meerdere glaasje(s) aan onze lippen en stappen een uurtje later al op de bus. Finaal mogen we uitkijken naar een deugddoende nachtrust. Dat weerhoudt ons uiteraard er niet van om in de hotellobby nog even na te kaarten met een begeleidend glaasje.

Om 10u verzamelen we voor de terugrit naar Oostende. Tussenin houden we een korte stop in het gezellige dorpje Ahrweiler. We steunen er de lokale horeca, maken een dorpswandeling en zetten onze rit voort naar Oostende. Na een veilig rit, merci Carlos!, komen we tegen avond aan in Oostende.

Een bijzonder dank ook aan Mario en Robbe die de camionette bestuurden!

Gerrit