Douchy-les-mines

Naar Noord-Frankrijk is altijd een belevenis. De Noord-Fransen staan erom bekend een heel enthousiast publiek te zijn, dus is dit steeds iets om naar uit te kijken. Even buiten Lille ligt het dorpje Douchy-Les-Mines waar wij te gast waren op een lokale carnavalsviering.

Het is zo’n drie uur rijden, maar aangekomen worden we gastvrij ontvangen. We kleden ons om in een sporthal die, voor de verandering, een ruim was ingericht. Een verademing. Een bar stond ingericht, maar bij het uitladen van de instrumenten bleek er een probleempje te zijn; een carrier bleek niet mee.

Hoe los je dit op? Geen enkele muziekkorps bleek met een instrumentarium als het onze te spelen. Een hulplijn? Gelukkig konden de collega’s van Showband Calypso depanneren en werd een reddende engel een paar hondertal km verderop gestuurd. Dank je wel alvast!

Dan toch kunnen starten en de stoet was vrij leuk ingericht. We maakten een ommetje rond het dorp en op elk kruispunt was een mini-tribune ingericht alwaar we gequoteerd werden door het lokale comité. Daar was ook telkens heel wat toeschouwers te vinden en een ideaal moment dus voor ‘een boogje’. Met al ons enthousiasme, sommigen iets te enthousiast (hé Wim zonder pluim), brachten we onze nummertjes ten gehore.

En na een kleine twee uur zat de stoet er al op. Na nog een stop in de lokale McDonald’s trokken we huiswaarts richting ‘t zèètje.

verslag: Gerrit

O-Parade Genk

Elk jaar vindt op 01 mei de Meikoningin-stoet plaats in Genk. Sinds een aantal jaar kreeg deze stoet een make-over tot O-Parade. En dit jaar stonden zo’n 100.000 mensen langs het parcours om deze prachtige parade gade te slaan.

We vertrokken ‘s ochtends richting Genk. Na een ritje van een kleine drie uur aangekomen maken we ons meteen klaar voor het eerste optreden; de taptoe op het Gemeenteplein. Voor een talrijk opgekomen publiek brengen we onze ‘Déjà Vu’-show waar we mee weten te scoren bij publiek en notabelen op de tribune. En met ‘Can’t Take My Eyes’ als outro maken we het helemaal af.

Eerste optreden geslaagd. Klaar voor de volgende opdracht: de parade. We krijgen voldoende tijd om te recupereren tussen de twee en zetten ons na een klein uurtje in lijn. Na een aarzelende start trekken we de binnenstraten van Genk in en worden we getrakteerd op duizenden toeschouwers die rijen dik het spektakel, en het was wat!, komen bekijken.

We slingeren ons door de straten, gevolgd door een reuzenolifant, spelen ons aanstekelijk repertoire en geven aan het einde van de stoet nog even het beste van onszelf op het Gemeenteplein voor het podium.

Moe, maar tevreden keren we na een hapje en drankje op de kermis terug naar Oostende.

Koningsdagparade -en taptoe in Zoetermeer

De Zoetermeerse Rabobank Taptoe vormde, voor de 32e maal, dé afsluiting van Koningsdag. De taptoe bracht een rijke variatie aan korpsen en shows naar het Marktplein, helaas was ook het weer gevarieerd. De taptoe begon droog, maar tegen het einde kregen de bezoekers toch een bui op het hoofd. Gelukkig waren de bezoekers hierop voorbereid en konden we toch onze taptoe afwerken, aangemoedigd door een enthousiast publiek.

Koningsdag is de viering van de verjaardag van de Nederlands koning. Bij de Noorderburen is dit één groot feest waar in de steden en gemeentes heel wat gezellige marktjes, concerten, parades en diverse festiviteiten plaatsvinden. Ook taptoes maken deel uit van die traditie. En Zoetermeer organiseert zelfs voor de 33e keer een eigen taptoe op Koningsdag.

We starten onze muzikale opdracht met een drietal concertjes in het hart van de stad. Zoetermeer is een vrij moderne gemeente en het centrum bestaat uit een ‘plaza’ waarrond cafeetjes, restaurants en winkels gelegen zijn. Aldaar gaven we het beste van onszelf en vermaakten we het aanwezig publiek met ons muzikale kunnen. Het weer was best ‘wisselvallig’, maar gelukkig konden we alles droog afwerken.

Na het middagprogramma tijd voor een hapje en een drankje en daarna klaarmaken voor de taptoe. Een heel fijn deelnemersveld stond op het programma. Wijzelf waren als laatste aan de beurt. Hoewel het grotendeels droog bleef begonnen net voor het optreden toch donkere wolken boven Zoetermeer te verschijnen en ja… wat dacht je, we hadden ervan.

Ondanks de regen werkten we een puik optreden af waarna we meteen opstelden voor de finale. Het weer klaarde een beetje op, de wind luwde en met een fijn muzikaal gevoel konden we de bezoekers naar huis sturen op de tonen van ‘Happy’, ‘Can t take my eyes’ en ‘In the Stone’ waarna we ook zelf snel ons op de bus hesen en richting Oostende reden.

Carnavalsstoet Aartselaar

Maart is Carnavalsmaand. Overal te lande wordt de zotskap opgezet, worden de wagens van stal gehaald en wordt al eens een pintje gedronken om dit te vieren. En ook Showkorps WIK deelt graag in deze culturele traditie.

Aartselaar ligt even ten zuiden van Antwerpen. Na een rit van een uurtje komen we aan in de gezellige gemeente. We krijgen een zeer ruime omkleedruimte toegewezen, maar mogen nog even verpozen voor we ter plaatse verwacht worden.

Dat is het voordeel van als laatste te mogen starten, maar het heeft zo ook zijn nadelen. Als laatste starten betekent dat je ook heel wat geduld mag oefenen. Elke wagen en dansgroep voert aan het einde een ‘showtje’ op, maar dat betekent dat de stoet vaak tot stilstand wordt gebracht. Toch brengen we het beste van onszelf, entertainen het publiek zoals we dat gewoon zijn en komt het einde naar een dikke twee uur in zicht.

(meer…)

Taptoe Hamburg

Sinds een tijdje is Showkorps WIK ‘hot’ bij de Oostelijke buren. Na Frankfurt staat Showkorps WIK in de twee grootste stad van Duitsland, Hamburg, op de planken. En dan nog in de vermaarde ‘Barclaycard Arena’. Aantal zitplaatsen: 13.000….!!

Nacht van donderdag op vrijdag. 02u stipt! Nee, ik spreek niet in ‘Amerikaans uur’. Rond 2u ‘s nachts worden we op het appel verwacht in International Tours’ loods. Met kleine oogjes verzamelen we ons op de bus en zetten we ons schrap voor een ritje van een kleine 10 uur. Gelukkig weten de meesten de slaap opnieuw te vatten om rond achten gewekt te worden met de bekende woorden ‘juppe, juppe’. Tijd voor ontbijt!

Na dat ontbijt was het eigenlijk niet zo ver meer. Dus gelukkig sliepen de meesten meer dan de helft van de rit uit. Aankomen deden we in het hotel, ergens in een wijk waar Duitstaligen ver te zoeken waren…. Maar, het hotel voldeed prima en onszelf wat op te frissen tijd om even de lokale culinaire traditie te leren kennen.

En dan werd het tijd om naar de fameuze Arena te trekken!

(meer…)