Festival van de Vrije Gemeente Ilot Sacré (Brussel)

Toegegeven, ook wij hadden nog nooit gehoord van de ‘Vrije Gemeente van Ilot Sacré’ (Commune Libre d’ Ilot Sacré) die zelfs een eigen ‘burgemeester’ in de rangen heeft. Maar op Autoloze Zondag trokken we naar het historische hart van Brussel als gast voor hun jaarlijkse festiviteiten.

Aangekomen na een interessante busrit (als enige voertuig op de Brusselse binnenring rijden – een aanrader!) kregen we op z’n zachtst gezegd een bescheiden omkleedruimte toegewezen. We lieten echter ons lip niet hangen en verzamelden al een klein uurtje later in één van de gezellige steegjes die de commune rijk is.

Voor wie het ‘Ilot Sacré’ niet kent; dit is de ganse wijk tussen de Brusselse grote markt en de Muntschouwburg. Een wirwar van historische nauwe straatjes en visueel één langgerekte terras. Een magneet voor toeristen, toeristen die het gros van het publiek uitmaakte die middag.

De organisatie vereerde ons met een grote aanwezigheid. Niet minder dan zes leden van de commune, waaronder de ‘burgemeester’ zelf, begeleidden ons door de wijk. We startten voor het pand waar we ons omkleedden, waarna we richting de Grasmarkt trokken. Al van bij de start konden we op heel wat belangstelling rekenen van festivalbezoekers, toeristen en autoloze-mensen. Het nodigde uit tot heel wat ‘boogjes’ waar we telkens met verve een miniem concertje gaven van een drietal nummers.

Het verzamelde internationale gezelschap in de straten van de Ilot Sacré konden we erg bekoren met onze muziek, de danspasjes en moves. Maar bij de beroemde ‘Manneke Pis’ was het hek helemaal van de dam. In een mum van tijd verzamelden zich meer dan 100 omstaanders die met volle teugen genoten van Can ‘t Take my Eyes, Spanish Fever, In The Stone en Madonna Mix. Tientallen digitale hulpmiddelen werden de lucht ingestoken voor beelden van deze merkwaardige ‘fanfare’. Verslik je niet in je koffie als je de komende dagen Showkorps WIK ziet verschijnen in een Cyrillisch, Chinees, Japans of ander schrift.

Als muzikant was het met volle bak genieten; een optreden waar het publiek ten volle zijn waardering laat blijken en achteraf meteen een praatje komt maken of met je op de foto wil. En als je dan nog eens mag optreden op de prachtige Grote Markt, één van de mooist plekken van België, dan is het plaatje helemaal compleet. Niet één, maar tweemaal parkeerden we onze muzikale kudde midden op de markt en liet het hele plein meeswingen en dansen op de tonen van onze heerlijke muziek.

Hoe fijn het allemaal ook was, toch begonnen de kilometers in de benen (en lippen) te kruipen en begon het tijd te worden om terug te keren. Maar we eindigden nog met een muzikale knaller. Net voor het restaurant die onze uitvalsbasis was voor de dag brachten we nog eens onze beste nummer ten gehore en liepen we zelfs op muziek naar de bus. Van engagement gesproken!

Na een verkwikkende maaltijd in één van de vele restaurantjes die het Ilot Sacré rijk is, trokken we terug naar Oostende en genoten we nog eens met volle teugen na van een fantastisch optreden.

Verslag: Gerrit

Aubade Jean-Pierre in Mariakerke

Jean-Pierre is onze trouwste fan en mecenas. En voor zijn verjaardag trekken we maar wat graag jaarlijks ons uniform aan voor een optreden in Mariakerke.

Plaats van de afspraak is het gezellige Mariakerkeplein. Vanaf het voormalige Mediacenter trekken we musicerend naar het pleintje waar Jean-Pierre ons er opwacht met zijn vrienden. We geven het beste van onszelf in een eerste showcase.

Nadat we even de dorst lessen maken we ons op voor een tweede ronde. Onze ‘hits’ passeren de revue en naast het feestvarken kunnen ook heel wat passanten genieten van een zeer intiem concert van de WIKers. En omdat we zeker niet zouden omkomen van de dorst volgt er nog een rondje op de jarige zijn gezondheid.

Taptoe Willebroek

Met een heerlijk Indian Summer-zonnetje mee trokken we op 02 september van ‘t Zeetje naar de Antwerpse gemeente Willebroek. Op uitnodiging van de stad en drievoudig Europees Kampioen en huidig Wereldkampioen Brassband Willebroek tekenden we present op een internationale taptoe met een zeer mooie affiche.

Rond de middag aangekomen in het Cultuurcentrum, dat onze uitvalsbasis werd voor de dag, eerst een korte repetitie van de finale. ‘Highland Cathedral’ stond op de pupiter. Hoewel bekend bij alle muzikanten altijd een goed idee om het nog even gezamenlijk door te nemen. En de drummers vonden tijdens de repetitie een nieuwe creatieve manier om het nummer te begeleiden…

(meer…)