Mazamet, Frankrijk

Nacht van donderdag op vrijdag, 02.45 uur – depot International Tours. Muzikanten verzamelen met kleine oogjes, maar vol enthousiasme om de lange rit naar Mazamet in Zuid-Frankrijk aan te vatten. Gelukkig konden we dankzij de steun van onze sponsors en donaties via de pizzaverkoop en quizavond uitkijken naar een comfortabele verplaatsing met het vliegtuig.

Aangekomen in Lille, heerlijk rustige luchthaven trouwens, nog even wat achter de kiezen als ontbijt om daarna te boarden op het vliegtuig. Een groot uurtje later komen we al aan in Toulouse van waaruit we per bus richting Mazamet trekken. De sfeer zit er al goed in, want weinigen hebben tijdens de hele rit een uiltje geknapt. Iedereen kijkt simpelweg reikhalzend uit naar wat komen zal.

We worden ontvangen door Moustafa (al snel ‘Moussa’ voor de vrienden…) en onze begeleidster Yasmina. Na een halve dag reizen is het al meteen ‘showtime’. Na een repetities van het finalenummer en een intieme performance om ons voor te stellen bij de collega-muzikanten vertrekken we naar het centrum om er een eerste keer een lap op te geven. Hoewel dit gepland was als finale-repetitie maakten wij er uiteraard…weer een muzikaal feestje van. Het resultaat, dat vind je in de video hieronder:

Ondertussen hadden we ook één andere zorg; hoe zou het ons lukken om onze muzikale verplichting uit te voeren én de match van de Belgen te volgen? Maar gelukkig hadden we een fantastische organisatie die terwijl op het marktpleintje voor een ‘amuse’ zorgden, de eetzaal omtoverde tot supporterslokaal voor de matchen mét groot scherm. Om 20.00 uur konden wij dus met z’n alle samen, #RedTogether, supporteren en meegenieten van misschien we de mooiste match van de Rode Duivels ooit.

Met een comfortabele 0-2 ruststand vertrokken we alweer naar het centrum vanuit het Palais des Congres richting het stadscentrum (die route zouden we nog een aantal keer moeten doen dat weekend….) om er de miss-fanfare verkiezing bij te wonen. Chinese vrijwilligers Nele en Aurélie hielden de eer van het korps hoog, maar moesten het helaas afleggen tegen een aantal…. schaarser geklede dames. Niet getreurd, ondertussen wisten we dankzij het grote TV-scherm in de pittabar op het marktplein dat de buit voor de Rode Duivels binnen was. Vol adrenaline betraden we het podium waar we voor het eerst echt een grote indruk maakten. En we lieten niet na de Fransen te laten weten dat de ‘Belgen’ eraan kwamen:

Moe, maar bijzonder tevreden over de optredens van de dag keerden we rond 24u terug naar het Palais om daar nog even gezellig na te kaarten of om meteen het hotelbed te gaan opzoeken om ’s anderdaags met een vat vol energie opnieuw klaar te staan.

Zaterdagmorgen, de één met al wat kleiner oogjes dan de andere, verzamelen we bij de ontbijttafel. We krijgen nog een briefing over de dag waarbij het schema – hoe kan het ook anders in Frankrijk – ondertussen licht aangepast was. Daags ervoor was best aangenaam qua temperatuur, maar op zaterdag schijnt de zon volop en wordt de grens van 30° C in de ochtend al vlotjes bereikt. Hoewel we pas ’s middags op het appel verwacht worden trekken we na het ontbijt meteen onze instrumenten op en zoeken een plekje in de schaduw om er tot na de middag te repeteren aan het laatste deel van onze show. Dat was uiteraard zonder de brass gerekend, zij konden de verleiding van het het ‘zunnetje’ niet weerstaan, met als resultaat toch enkele verbrande lichaamszones en één korte appelflauwte van een speler. Gelukkig het laatste uurtje ensemble dan toch in de schaduw.

’s Middags na een deugddoende repetitie tijd om even te verpozen op een terrasje. Ons favoriete café in Mazamet hadden we ondertussen gevonden; Café Le Paris waar de waard ons danig genegen is dat we telkenmale ‘muzikantenkorting’ verkrijgen of hij ons simpelweg een rondje trakteert. Om 16u roept opnieuw de plicht en staan we klaar om, daar gaan we weer, van het Palais naar het centrum te marcheren. Aldaar wacht ons toch wel een verassing van formaat. Het slaperig stadje aan de voet van de Pyreneeën heeft een metamorfose ondergaan tot bruisende festivalstad. Duizenden mensen staan klaar om ‘WIK Showkorps de la Belgique’ (sic) te komen aanmoedigen want – we stonden al op de affiche als cover – we worden aangekondigd als de ‘topact’ van de avond.

Na de gebruikelijke detente voor een parade kunnen we starten en het mag gezegd; we stelden niet teleur. Met het opzwepende ‘Can’t take my eyes off you’, de knallende en swingende streetbeats, het aanstekelijke ‘Happy’ en onze andere enthousiaste paradenummers weten we iedere omstaanders hart te veroveren tijdens de parade. En dat vertaalt zich in een daverend applaus wanneer we aan het einde van de avond nog eens het podium opmarcheren voor een kort optreden op het marktplein. We sluiten het hele gebeuren af met het finalenummer ‘When you believe’ met onze collega-muzikanten uit Oekraïne die ondanks de taalbarrière reeds heel goede vrienden geworden waren. De uitvoering was zeer geslaagd, prachtige muzikale samenwerking.

En zo zat het weekend er alvast muzikaal op. We genoten nog even van het vuurwerk met percussie-spektakel op het podium om dan – hier gaan we weer – te marcheren naar het Palais. Een aantal muzikanten keerde na het inladen van de instrumenten en uniformen nog terug naar het centrum om aldaar de sfeer te gaan opsnuiven, maar de meeste waren erg tevreden bij het aanzicht van hun bed.

Hoewel we eigenlijk nog een ‘toeristisch dagje Toulouse’ gepland hadden, noopte tijdsgebrek ons om in Mazamet te blijven tot we met de bus konden vertrekken. We brachten ons favoriete terrasje nog een bezoekje waarna we de bus opklimden om de rit aan te vatten naar de stad aan ’t Zèètje. Om 20u komen we aan en dankzij een zeer vlotte rit van camionette-chauffeurs Dieter en Annabelle (dank je!!) konden we nog die avond onze instrumenten in het lokaal terugplaatsen, onze bagage meenemen en afscheid nemen van elkaar want met nu Mazamet erop zit gaan ook wij even in ‘zomermodus’ tot begin augustus.

Zo sluiten we het fantastische voorjaar af met mooie optredens, goed werk aan de show en kijken we uit naar het najaar die dan de periode om dat harde werk te verzilveren in prachtige taptoe-optredens met onze showproductie ‘Déja Vu’!!

Verslag: Gerrit
Meer foto’s volgen, van zodra geüpload zetten we ze mee in dit bericht.

Boek nu je Int. Taptoe België-kaarten met WIK-korting!

Vanaf nu kun je via onze vereniging tickets bestelling met een fikse WIK-korting! En je steunt er onze vereniging mee!

We bieden twee type tickets aan: tickets voor de C-tribune (zijtribune) en T-tribune. De prijzen met de WIK-korting zijn als volgt:

  • Hoofdtribune: 35 EUR (ipv 44 EUR)
  • Zijtribune: 28 EUR (ipv 39 EUR)

Reserveren doe je via onderstaand formulier of via onze leden.Gelieve na het verzenden van de bestelling het verschuldigde bedrag te storten op rekeningnummer: BE37 7995 0765 2128 met vermelding van uw naam, tickets en datum in de mededeling. Eenmaal betaald kunt u de tickets verkrijgen bij de penningsdienst, in ons repetitielokaal op dinsdag of vrijdag (21.00-23.00u) of via onze leden.

 

 

Optreden Reus Arnoldus en kermis Oudenburg

Oudenburg, buurgemeente van Oostende, hield een jaarlijkse kermis met optocht van de reus ‘Arnoldus’. Voor het eerst was Showkorps WIK te gast bij de buren.

Vaderdag, voor velen een hoogdag, voor ons een uitstap met onze muzikale bende. Ter hoogte van WZC Riethove verzamelen en vertrekken we samen met de lokale harmonie via een omwegje naar het marktplein.

Op het gezellige marktplein stond ook de kermis. Na een korte pauze gaven we nog eens het beste van onszelf voor een goed verzamelde menigte die helemaal toch met enige verbazing onze ‘fanfare’ gadesloeg. Geslaag dus! Maar nog niet genoeg… Bij het woon- en zorgcentrum aangekomen gaven we nog een kleine acte de présence voor de nog wakkere bewoners.

Een gemoedelijk, maar bijzonder geslaagd optreden. Zeker voor herhaling vatbaar. Ook de burgemeester die ons de hele weg volgde was onder de indruk.

Kattenstoet Ieper

Het werd opnieuw een wervelend spektakel met diverse praalwagens, reuzen en dansgroepen. Tijdens het nieuwe evenement ‘Trippelende Katjes’ op zaterdagavond kon het publiek genieten van onder meer dansende zwerfkatten, Haka,  Lindy Hop, cheerleaders, coverband en sexy renaissancedans op 10 locaties in de binnenstad.

Daarna verzamelden duizenden mensen op de Grote Markt om de bevalling van Minneke Poes ‘live’ te volgen in de loods van de technische dienst. Haar 5 kittens kregen de namen Snoezie, Mimi, Bas, Bert en Neko. (Bron: WTV-Focus)

Sint-Lievens-Houtem: opening vernieuwde marktplein

Sint-Lievens-Houtem is een landelijke gemeente met zo’n 10.000 inwoners, gelegen tussen Aalst en Oudenaarde. Bij de aankondiging van het optreden moest een aantal leden even een atlas consulteren, maar Wikipedia leert ons ook dat in deze gemeente ook het op één na grootste marktplein van het land gelegen is. En het is dat marktplein dat een volledige make-over kreeg en gisteren feestelijk werd ingewijd, met ons erbij natuurlijk.

 

We startten het optreden met een aantal valse noten. Het leek wel dé pechdag voor onze buschauffeur die voor het eerst de WIK-bende vervoerde. Hij reed zichzelf eerst vast in het zand naast de nabijgelegen parking van Fort Napoleon, daarna weigerde de kofferklep zich te openen… Als klap op de vuurpijl kreeg één van onze muzikanten ook te maken met een niets ontziende wielerterrorist die hun beide met het gezicht tegen de grond smakte. En Murphy was nog niet klaar met ons; de bus-GPS leidde de bus via een route die volledig was afgesloten naar St Lievens Houtem.

Met een klein uur vertraging dan toch eindelijk aangekomen. Hoera! Snel omkleden en dan klaar om ‘de notabelen’ te begeleiden naar het marktplein. Gaf ik al de dagtemperatuur mee? Het was zonnig, zonniger, zonnigst bij een temperatuur van zo’n 27 graden. Lekker warm dus.

Na een korte parade tot het marktplein dan toch even pauze. Ondertussen ook het ‘taptoe’-terrein klaarzetten wat toch enig improvisatietalent vergde. Een uurtje later waren we helemaal klaar om onze nieuwe showproductie ‘Déja Vu’ voor het eerst te presenteren aan een publiek. En het werd een geslaagde try-out!! Het publiek was zeer onder de indruk en met na afloop nog wat van onze paradenummers wisten we iedereen in de stemming te brengen. Een heel fijn en enthousiast publiek die Houtemnaars.

Geen verpozing na het showoptreden. Meteen zetten we mars richting de terrassen van het marktplein alwaar we een aantal stand-stillconcerten brachten om een klein uurtje later een welverdiende verfrissende pint aan onze lippen te zetten. Het was zweten geblazen in St Lievens-Houtem, maar het werd een prachtig optreden met een geslaagde try-out van de showproductie. We hebben zeker vertrouwen kunnen tanken voor Turn & Drumshow.

Repetitiedag 1 mei

01 mei, dag van de arbeid en feestdag… niet voor de WIK’rs! In de middag verzamelden we op Duin & Zee voor een productieve repetitiemiddag. Met het optreden in St-Lievens-Houtem en iets daarna Turn & Drumshow tijd om de puntjes op de ‘i’ te zetten in onze showproductie.

 

 

De weergoden waren ons gunstig gezind en de hele middag konden we aangenaam en productief repeteren. Het arbeidsethos zat er goed in, ondanks de opoffering van een vrije dag. Ook konden we op heel wat bekijks rekenen, want er was die dag een event op de Oosteroever.

Eindigen deden we met twee run-throughs waarmee we heel wat vertrouwen hebben getankt voor de komende optredens.

Repetitieweekend Leisele

De voorbereiding van onze showproductie ‘Déjà Vu’ loopt op kruissnelheid. Alle muziek en choreografie hebben we de voorbije weken kunnen doorlopen, maar nu de lente in het land is werd het tijd om die beide aan elkaar te verbinden….

Ons weekend start op vrijdagavond. Begroet door een prachtige lentezon komen we aan in Leisele. Voor zij die de Westhoek niet kennen, dit is een deelgemeente van Alveringem op een tiental kilometers van Veurne. We stellen alle instrumenten op en starten met een muzikale stand-stillrepetitie.Bij het vallen van de avond bergen we de instrumenten op en ruilen we de showmuziek in voor wat ambiancemuziek. De een al wat later dan de andere vindt dan toch zijn bed, want op zaterdag staat een druk schema op het programma.

Heel wat vermoeide gezichten aan de ontbijtttafel, maar om 08u30 stipt staat iedereen in de sportzaal van Alveringem. Na een korte ochtendgymnastiek-sessie tijd om te werken aan ‘de closer’. Set na set schuiven we op, maar het fraaie lenteweer doe iedereen toch wel verlangen naar wat buitenlucht. Na de middag improviseren we een repetitieveld van een patattenveld en kunnen we onder een stralende zon verder repeteren. De closer raakt af en er is zelfs nog tijd om te werken aan de eerste twee movements. (movement ‘èèn’ en ‘twèè’)

’s Avonds krijgen we bezoek van Heidi Declerq. Zij is oud-dirigente van showband Calypso en tekent die avond voor een interessante clinic met de brass. De drumline raapt al z’n courage samen om nog muzikaal verder te werken. Als slot van de zaterdag spelen we nog eens de hele show door in stand-still.

Ook op zondag worden we begroet door een prachtige lentedag en meteen kiezen we voor de buitenlucht. De hele dag werken we aan de muziek en show van de eerste twee movements. Op het einde van de dag kunnen we voor het eerst een ‘run-through’ brengen. Moe maar erg voldaan trekken we terug naar ’t Zèètje.

 

 

Cavalcade Hamme

Eén van de mooiste stoeten in België, zo werd ons gezegd. We waren dan ook uitermate benieuwd en trokken vol enthousiasme richting het Waasland om aldaar deel te nemen aan de ‘Cavalcade’.

Aangekomen was het instrumenten uit… en instrumenten weer in. De stoet startte namelijk een eind van onze omkleedlocatie. Na een korte extra busrit stonden we klaar voor de start.

De stoet ving met een slakkegangetje aan, maar al snel werden via een aantal woonwijken het centrum ingestuurd. Eénmaal daar ging het tempo de hoogte in, maar de km’s (bijna 7 km in totaal!) begonnen toch door te wegen. Maar goed, de kerk was in zicht en die kon niet anders dan het eindpunt zijn.

Na nog een kort optredentje voor de notabelen van het carnaval konden we moe maar heel voldaan richting Oostende terugkeren.

 

Carnaval Oostende

Maart, dat is traditioneel de carnavalsmaand. En als eerste stoet was thuisstad Oostende aan de beurt. Na een week bittere koude zag het er goed uit; de Siberische kou had plaats gemaakt voor een… typische Maartse bui.

Rond 14 uur verzamelden we aan ‘de boend’ om iets later aan te komen aan de startplaats bij Petit Paris. Om 15 uur startte de stoet en ondanks het weer trokken we met veel goesting de Alfons Pieterslaan door om daarna via de Leopold II-laan en de Adolf Buylstraat op het Wapenplein te komen. Na een relatief korte maar vrij barre toch eindstation van de stoet.

We mogen alvast terugblikken op een geslaagde stoet. Ons repertoire slaat aan bij de omstaanders en ook onze ‘moves’ kunnen ze heel erg appreciëren. Het belooft een boeiend en geestig seizoen te worden!

 

 

 

 

Matinée Kadée

Op zondag 4 februari 2018 organiseerde de Dienst Jeugd Oostende “Matinee Kadee” in de gebouwen van Duin en Zee.

Natuurlijk droeg ook WIK zijn steentje bij.

 

We musiceren niet alleen in Duin en Zee maar voor de gelegenheid  was er een team van WIK die de bar bemande.

Om de 250, meestal jeugdige, bezoekers er de mogelijkheid te bieden om iets te drinken of een lekkere pannenkoek of een hotdog te verorberen moesten de gelegenheidsmedewerkers hun beste beentje voorzetten.

 

Guy D.